SPIRITUALITEIT LIGT OP STRAAT

28. jun, 2016

 

Humor ligt op straat mijnheer sonneberg, ik liep in de Ferdinand Bol en zo gaat Wim Sonneveld zo ongeveer verder. Niet alleen humor, ook spiritualiteit, leven vanuit je hart, in verbinding, ligt op straat.En bij de groenteboer, de slager, de kassa van AH, Deen en noem ze maar op. Of, zoals vandaag in de verfwinkel .

Ik ging vandaag naar een speciale verfwinkel waar ze painting the pastverf verkopen. Ik kijk wat rond en kijk naar wat verfstalen en besluit uiteindelijk toch een andere kleur te kopen dan toen ik de winkel binnenstapte. Althans voor de ene muur. De verf waar ik voor kwam- voor een andere muur - moest besteld worden.

Verkoopt u ook behang.? Jazeker. Een muur wil ik namelijk behangen. Heeft u ook painting the past behang. Heeft ie wel. Zijn geen stalen van. U moet er wel overheen schilderen, mijnheer. Daar heb ik geen zin in.Het is of behangen, of schilderen. Niet beiden. Nou, laat me dan maar wat andere soorten zien. U heeft genoeg, Er liggen vele boeken met stalen. Wat zoekt u, want anders weet ik niet wat ik u moet geven. Strepen, zeg ik. Verticale strepen. Dan pakt hij een dik boek en legt het open op een bladzijde. Nou, denk dat ik er al uit ben zeg ik tegen de verkoper. Wonderlijk niet? Ja, wonderlijk hoe dat steeds werkt, reageert hij. Dan krijg ik thee aangeboden. Voor de vorm blader ik het boek nog door. Ik heb echter al besloten. Dan ontstaat een ont-moeting. We praten over zingen.Het waarom daarvan kan ik niet meer terughalen. Hij zegt dat hij niet kan zingen. Standaard is mijn reactie: iedereen kan zingen als ie dat deuntje uit zijn hoofd weet te doen verdwijnen.Dan hebben we t over de invloed van muziek op mensen, planten en dieren. En dan vertelt hij over een crisis in zijn leven en ik weet wat er komt. Hij vertelt over een psychose en hoe muziek, met name orgelmuziek hem geholpen heeft die te overwinnen en nog.Dat ie naar een orgelconcert luistert en zijn hoofd leeg kan worden. Dat het jazeker therapeutisch werkt. En dat ie nog maar weinig medicijnen nodig heeft. We hebben het over de bijbel en de , zoals hij het noemt de wettische, de strenge uitleggers en hoe hij door zijn psychose niet meer zo wettisch is als daarvoor.Dat ie luistert naar zijn hart. We constateren, dat het toch wel een heel apart gesprek is in een verfwinkel. Een paar keer tijdens het gesprek vraagt ie of ik wel tijd heb en ik antwoord steeds: ik heb alle tijd van de wereld voor dit soort ont-moetingen. Na een handdruk vertrek ik met in mijn linkerhand een blik verf en in mijn hart blijdschap. En realiseer me, dat het gisteren bij Caroline Bun en Maurice Hirschhout ook over het gewone van Spiritualiteit ging.