9. aug, 2015

STILTE

 

Stilte

STILTE

 

Er was eens

hier ver vandaan een dorp

zo maar een dorp

heel lang geleden gebeurde er in dat dorp

iets heel bijzonders.

Het dorp kreeg bezoek van een vrouw,

een wildvreemde vrouw

en dat was in nog geen honderd jaar gebeurd.

Iedereen was in rep en roer,

het hele dorp liep uit

en de mensen zeiden tegen elkaar:

heb je het gehoord,heb je d,r al gezien?

er is een wildvreemde vrouw gekomen

en ze heeft cadeaus bij zich.

cadeaus? ja, cadeaus!

Ja, twee,ze komt stilte en verbinding brengen.

En iedereen liep naar de markt

want daar zou die vreemde vrouw te zien zijn.

En midden op het marktplein stond de vrouw,

omringend door dorpelingen.

En de dorpelingen kletsten en praatten tegen elkaar en door

elkaar heen. Het was een hels kabaal.

En te midden van al dat lawaai stond de vrouw.

Ze keek om zich heen en deed verder niets

Ze stond daar slechts  stil te zijn.

En plotseling drong het tot de dorpelingen door,

dat die vrouw met haar stilte meer lawaai maakte

dan zij en langzamerhand werd het stiller en stiller

en stiller.

En toen als vanzelfsprekend gaven ze elkaar een hand en

vormden met elkaar  een grote kring

en ze voelden zich verbonden met elkaar,hun dorp en die vrouw

die weer even snel verdwenen was als ze was gekomen.

Maar de twee cadeaus bleven vanaf dat moment bewaard in

de harten van de dorpelingen.

En ze hadden geleerd, dat stilte veel “lawaai”

kan maken en dat stilte leegte en verbinding geven kan.